Powrót do spisu marek


Strona firmowa

HISTORIA

Aby docenić wyjątkowość lodów Zielonej Budki, warto poznać jej historię. Zielona Budka powstała jako spełnienie marzeń dwóch przyjaciół - Edmunda Plewickiego i Kazimierza Kozła. Lodziarnia została założona w pomalowanej na zielono, drewnianej budce, w której pierwotnie znajdowała się kwiaciarnia. Już w pierwszych latach jej istnienia hasło "zielona budka" stało się wśród warszawiaków - i nie tylko - znakiem rozpoznawczym znakomitych słodkości, a szczególnie niezwykłych lodów. Ustawiali się po nie w kolejce mieszkańcy całego miasta. Nazwę "Zielona Budka" zawdzięczamy więc Warszawiakom, którym w tym miejscy dziękujemy z całego serca.

Lody Zielonej Budki sprzedawano w waflach, które zazwyczaj mieściły od 3 do 5 kulek. Kiedy jednak pewnego razu ktoś poprosił o 30 gałek w jednej porcji, jego życzenie zostało spełnione. Inny rekordzista zakupił aż 45 gałek i zjadł je na poczekaniu, wygrywając w ten sposób zakład z kolegami.

Pan Plewicki, z wykształcenia drukarz, rozwijał swoją lodową pasję aby wraz z przyjacielem cukiernikiem – Kazimierzem Kozłem – być lodziarzem nie tylko z zamiłowania, ale także z wykształcenia. W ciągu kilku lat od założenia lodziarni zdobył uprawnienia cukiernika i stał się pierwszym, bo najlepszym, Lodziarzem Stolicy.

1945 - w kwietniu, na gruzach Warszawy, Edmund Plewicki znajduje drewniany, zielony kiosk po byłej kwiaciarni. Z pomocą przyjaciół przenosi go na ul. Puławską 42, róg Madalińskiego. W tym samym miesiącu uzyskuje zezwolenie na prowadzenie działalności handlowej i rozpoczyna sprzedaż owoców, warzyw, napojów i ...pączków własnej produkcji. Latem, Edmund Plewicki rozpoczyna współpracę z przyjacielem i sąsiadem, Kazimierzem Kozłem, z zawodu cukiernikiem. Kazimierz Kozioł codziennie produkuje świeże lody w swoim domu i natychmiast dostarcza je do sklepu. Lody śmietankowe lub naturalnie owocowe nakładane są dużą łyżką do wafli lub pojemników, które przynoszą Warszawiacy. Ponieważ lodziarnia ma coraz więcej klientów ręczna produkcja lodów już nie wystarcza. Wspólnicy wprowadzają do produkcji pierwsze maszyny. Smakoszy lodów sprzedawanych z zielonej budki ciągle przybywa i pomimo wzrostu produkcji, firma wciąż nie nadąża z obsługą spragnionych klientów. Swój pierwszy lodowy sezon – lato 1945 roku - Zielona Budka kończy ogromnym sukcesem. W tym czasie, w Warszawie, lody produkują tylko nieliczne zakłady cukiernicze i państwowe zakłady mleczarskie. Są to produkty sezonowe, gdyż nie istnieje odpowiednia wiedza ani warunki techniczne umożliwiające ich przechowywanie, a tym bardziej sprzedaż na szerszą skalę. Z tego powodu, Zielona Budka jest cukiernią, która przeistacza się w lodziarnię dopiero na wiosnę. Wraz z nadejściem słotnej jesieni ponownie staje się cukiernią, w której sprzedawane są wyłącznie pączki domowej roboty.

1952 - w związku z organizowanym w Warszawie Festiwalem Młodzieży i w uznaniu dotychczasowego dorobku Zielonej Budki, władze stolicy proponują przeniesienie lodziarni do samego serca Warszawy, tuż obok Pałacu Kultury i Nauki, w miejscu obecnej Rotundy.

1954 - Zielona Budka powraca na ul. Puławską, tym razem pod nr 47, do parterowego, murowanego sklepiku.

1960 - 61 - kolejna zmiana adresu. Zielona Budka pozostaje na ulicy Puławskiej ale przenosi się do lokalu pod numerem 11. Właśnie to miejsce staje się najbardziej znaną i lubianą lodziarnią Warszawy. Lody produkowane są na miejscu, metodą rzemieślniczą, wyłącznie z mleka i naturalnych składników. Popularne smaki to: waniliowy, śmietankowy, czekoladowy, pistacjowy, malinowy, truskawkowy, cytrynowy, ananasowy. Zielona Budka na stałe wrosła w krajobraz miasta, dając smaczną ochłodę warszawiakom i zwiedzającym stolicę turystom.

1980 - z powodu złego stanu zdrowia, Edmund Plewicki sprzedaje markę Zielona Budka i lodziarnię przy ul. Puławskiej 11. Po 35 latach od założenia firmy, pozostawia po sobie markę lodów należącą do najbardziej znanych i cenionych w Warszawie. W tym czasie lody Zielonej Budki nie mają sobie równych. świadczą o tym zachowane przez właściciela liczne informacje prasowe i zdjęcia. Nowym właścicielem zostaje Zbigniew Grycan. Firma rozpoczyna inwestycje w nowe technologie i ekspansję na rynek ogólnopolski.

1991 - cukiernia przy ulicy Puławskiej 11 zmienia się w prawdziwy salon lodowy. Otwierane są nowe lodziarnie: w Warszawie przy ulicy Korkowej 92 i w Gdyni przy ulicy świętojańskiej 76. Zarząd podejmuje decyzję o rozpoczęciu produkcji lodów na większą skalę i wybudowaniu fabryki lodów pod Warszawą.

1993 - rusza nowoczesna fabryka w podwarszawskim Aninie.

1994 - lody Zielonej Budki można kupić w całym kraju. Dba o to ponad 80 hurtowników.

1998 - Zielona Budka staje się spółką akcyjną. W firmę inwestuje renomowana instytucja finansowa - francuski Bank Paribas. Rozpoczyna się budowa drugiej fabryki w Specjalnej Strefie Ekonomicznej (SSE) w Mielcu.

1999 - w czerwcu, w mieleckiej fabryce Zielonej Budki, rusza produkcja pierwszych lodów.

2000 - w marcu, fabryka rozpoczyna produkcję na pełnych obrotach.

2001 - w kwietniu inwestorem strategicznym Zielonej Budki zostają fundusze zarządzane przez Enterprise Investors. Z czasem wykupują one większościowy pakiet akcji Zielonej Budki.

2004 - w maju, właścicielem Zielonej Budki zostaje firma Roncadin GmbH, która posiada ugruntowaną pozycję jednego z głównych producentów lodów w Europie Zachodniej. To połączenie firm pozwala Zielonej Budce znacząco powiększyć moce produkcyjne zakładu oraz poszerzyć możliwości eksportowe. Wzajemna wymiana zasobów firm w połączeniu ze wspaniałą tradycją Zielonej Budki w stosowaniu wysokiej jakości surowców i sprawdzonych receptur, pozwala jeszcze skuteczniej realizować ambicje kreowania ekscytujących lodów.

2006 - W czerwcu umiera założyciel Zielonej Budki - Pan Edmund Plewicki.