Powrót do spisu marek


Strona firmowa

HISTORIA

Powszechna Kasa Oszczędności ma ponad 80 lat

8 lutego 1919 - powołanie Pocztowej Kasy Oszczędności (PKO)
1920 - PKO zyskuje osobowość prawną jako instytucja państwowa
1939 - wojna utrudnia działalność Banku
1945 - wznowienie działalności Banku
1949-1950 - Pocztowa Kasa Oszczędności zostaje przekształcona w Powszechną Kasę Oszczędności
1974 - nowa usługa: ROR dla osób fizycznych
1975 - włączenie PKO do struktury NBP z zachowaniem tożsamości Banku
1987 - PKO staje się ponownie samodzielnym bankiem; zmiana nazwy na PKO Bank Państwowy
12 kwietnia 2000 - przekształcenie Banku w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa pod nazwą PKO Bank Polski Spółka Akcyjna
10 listopada 2004 - udany debiut giełdowy

Rys historyczny

Historia Banku sięga 8 lutego 1919 roku, kiedy to dekretem Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego powołano do życia Pocztową Kasę Oszczędności (PKO). Pierwszemu prezesowi, Hubertowi Lindemu, udało się uruchomić działalność operacyjną w skrajnie niesprzyjających warunkach, narastającej inflacji i przeprowadzanej wówczas reformy walutowej, której celem było wprowadzenie do obiegu polskiego złotego zamiast niemieckiej marki. Bank proponował początkowo obrót czekowy i możliwość gromadzenia oszczędności. Z czasem utworzono Centralę Banku w Warszawie oraz pierwsze oddziały lokalne - w Katowicach, Krakowie, Lwowie, Łodzi i Poznaniu. Kolejny prezes, Henryk Gruber, obejmując swą funkcję w roku 1928, nie musiał już koncentrować się na zadaniach organizacyjnych, lecz na rozwoju działalności biznesowej. To za jego kadencji bardzo dynamicznie wzrosło zainteresowanie książeczkami oszczędnościowymi wśród dorosłych i Szkolnymi Kasami Oszczędnościowymi (SKO) wśród dzieci i młodzieży. W roku 1928 liczba książeczek wynosiła 180 tysięcy, a już w roku 1939 - 3 miliony 400 tysięcy.

Wysokość zgromadzonych wkładów (w roku 1938 sięgająca około 800 milionów złotych) plasowała PKO na pierwszym miejscu wśród polskich banków. Bank, dysponując tak znacznymi funduszami, zaangażował się w finansowanie między innymi budowy Centralnego Okręgu Przemysłowego, Gdyni, dróg i linii kolejowych. W roku 1938 suma bilansowa PKO wynosiła ponad 1,2 miliarda złotych (trzecia pozycja na rynku), a wypracowany zysk przekraczał 6 milionów złotych. Z kolei liczba zatrudnionych pracowników wynosiła około dwa tysiące osób. Po wybuchu wojny hitlerowskie władze okupacyjne planowały początkowo likwidację PKO. Zmieniły jednak zdanie, zadowalając się znacznym ograniczeniem uprawnień i działalności Banku. Część oddziałów zamknięto, inne znalazły się na terytorium ZSRR i III Rzeszy. Znacznie zredukowano zatrudnienie. Wojna przyniosła ogromne straty wśród pracowników oraz szkody materialne, wyceniane na 80 milionów przedwojennych złotych. W czasie powstania warszawskiego w budynku Centrali mieści. się szpital i Komenda Okręgu Warszawskiego AK. Dzięki ofiarności i nieustępliwości pracowników już w kwietniu 1945 roku Bank podjął dalszą działalność. Przede wszystkim zatroszczono się o odbudowę placówek, uruchomienie Centrali w zrujnowanej Warszawie oraz stworzenie materialnych podstaw, umożliwiających normalne funkcjonowanie instytucji.

Prace postępowały bardzo szybko, a towarzyszył im intensywny rozwój działalności operacyjnej. O ile jeszcze w roku 1946 Bank obsługiwał zaledwie 6 tysięcy książeczek oszczędnościowych, to trzy lata później - już 270 tysięcy. W tym czasie zatrudnienie wzrosło z jednego do trzech tysięcy osób. Na przełomie 1949 i 1950 roku Pocztową Kasę Oszczędności przekształcono w Powszechną Kasę Oszczędności. PKO przez wiele lat pełniła funkcję głównego banku oszczędnościowo-kredytowego dla ludności. Stale udoskonalano ofertę adresowaną do milionów Polaków, proponując różne formy oszczędzania, premiowane głównie deficytowymi wówczas dobrami trwałego użytku. W roku 1974 obsługiwano już blisko 320 tysięcy książeczek. W tym samym roku ofertę PKO wzbogacono o rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy dla osób fizycznych, zwany popularnie ROR, a piętnastotysięczna załoga banku wypracowała zysk w wysokości 1,9 miliarda złotych. W 1975 roku w ramach reformy systemu bankowego włączono PKO w struktury NBP, ale z zachowaniem tożsamości Banku. Jednak już w roku 1987 rozporządzeniem Rady Ministrów PKO stała się ponownie samodzielnym bankiem, tyle że pod zmienioną nazwą - Powszechna Kasa Oszczędności Bank Państwowy, i w szybko zmieniających się warunkach gospodarczych przystąpiła do świadczenia usług typowych dla uniwersalnego banku komercyjnego.

Marian Krzak - prezes Zarządu Banku - potrafił umiejętnie przeprowadzić tę instytucję finansową przez trudny okres transformacji ustrojowych. W długiej historii Banku szczególny był rok 2000. Zmieniła się bowiem forma własności tejże instytucji, która do 12 kwietnia 2000 roku funkcjonowała jako bank państwowy, a po przekształceniu w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa kontynuowała działalność już jako Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski Spółka Akcyjna.

Przed okresem transformacji ustrojowej Bank prowadził tylko obsługę klientów detalicznych. W momencie przełomu wielu z tych klientów założyło własny biznes, zostając klientami korporacyjnymi PKO Banku Polskiego. Dla Banku to źródło ogromnej satysfakcji.

SPOTY REKLAMOWE

Dwa spoty z kampanii "Elektroniczny do potęgi ENTER".