Powrót do spisu marek


Strona firmowa

HISTORIA

Lata 1929 - 1945

Bank Polska Kasa Opieki Spółka Akcyjna został powołany na podstawie decyzji Ministerstwa Skarbu w marcu 1929 roku. Akt notarialny o utworzeniu Banku sporządzono w październiku 1929 roku, a kilka dni później Sąd Okręgowy w Warszawie dokonał wpisu Banku Polska Kasa Opieki SA do rejestru handlowego.

Pierwszym Prezesem Rady Banku, sprawującym tę funkcję przez cały okres międzywojenny, był jego założyciel, Henryk Gruber, Prezes Pocztowej Kasy Oszczędności. Pierwszym Dyrektorem Banku był Eugeniusz Bączkowski.

Statutowe zadania Banku zostały sformułowane bardzo szeroko i obejmowały wszelkie uprawnienia banku komercyjnego. Należały do nich: ochrona oszczędności wychodźstwa polskiego, operacje kredytowe, obsługa finansowa eksportu i importu polskiego oraz obsługa przekazów z zagranicy.

Cele, jakimi kierowano się przy tworzeniu Banku, wyznaczyły kierunki jego rozwoju. Bank dążył do objęcia obsługą wszystkich większych skupisk polskiej emigracji i w związku z tym rozpoczął tworzenie sieci oddziałów za granicą.

Pierwszy oddział Banku powstał w Paryżu. Utworzenie Oddziału zostało zapisane w rejestrze handlowym przez Trybunał Handlowy Departamentu Sekwany pod datą 30 grudnia 1929 roku. Oddział w Paryżu rozpoczął działalność w lutym 1930 roku.

W 1930 roku Rada Banku podjęła decyzję o utworzeniu oddziału w Argentynie. Ze względu na przeszkody natury formalnej utworzono w Buenos Aires odrębną formalnie spółkę akcyjną pod nazwą Banco Polaco Polska Kasa Opieki, która rozpoczęła działalność w 1931 roku.

Kolejny oddział Banku został otwarty 15 maja 1933 roku w Tel-Awiwie dla obsługi licznej w Palestynie kolonii Żydów z Polski, utrzymujących ścisłe kontakty z pozostałymi w kraju rodzinami.

Formalną licencję dla Oddziału w Stanach Zjednoczonych Bank otrzymał w 1938 roku. Oddział uruchomiono w marcu 1939 roku.

Już w początkowym okresie wojny powstała w Paryżu wojenna Centrala Banku. Najważniejszym zadaniem wojennej Centrali było zabezpieczenie środków Banku, znajdujących się na rachunkach bankowych za granicą.

Kapitulacja Francji spowodowała przeniesienie wojennej Centrali do Tuluzy, a następnie do Londynu.

Centrala w okupowanej Warszawie działała w szczątkowej formie, ograniczając się do zabezpieczania i administracji mienia pozostałego w kraju.

Lata 1945 - 1989

Odbudowa Banku w kraju zaczęła się w kwietniu 1945 roku od reaktywowania Centrali Banku.

Działalność operacyjna w kraju została wznowiona na początku 1946 roku, kiedy uruchomiono obrót przekazowy z Francją za pośrednictwem Oddziału w Paryżu, a następnie ze Stanami Zjednoczonymi, Kanadą i Argentyną.

W 1948 roku wprowadzono reformę systemu bankowego. Miała ona na celu radykalne zmniejszenie liczby banków i ich ścisłą specjalizację. Jednak w nowym modelu Bank, mimo specyficznego charakteru działania, przetrwał i zachował samodzielność, ale jego dalsze istnienie powiązano z wprowadzeniem w Polsce eksportu wewnętrznego. W ramach tego systemu osoby zamieszkałe za granicą przekazywały poprzez placówki Banku waluty obce na rzecz swoich bliskich w Polsce.

Aby skutecznie obsługiwać eksport wewnętrzny Bank rozszerzył sieć swoich placówek za granicą. W 1948 roku został utworzony Pekao Trading Corporation w Nowym Jorku, a w 1956 roku Pekao Trading Company (Canada) Limited w Toronto, jako spółki prawa handlowego, prowadzące działalność bezpośrednią i przy pomocy sieci agentów. Podobne firmy utworzono w RFN i w Australii (obie zlikwidowane w ostatnich latach).

Do końca lat 60-tych eksport wewnętrzny rozwijał się. Bank był dostarczycielem dewiz dla bilansu płatniczego kraju.

W 1969 roku nastąpiły ważne zmiany w strukturze własnościowej Banku - Skarb Państwa wszedł w posiadanie większościowego pakietu akcji Banku.

W latach siedemdziesiątych, wraz z liberalizacją przepisów dewizowych i zezwoleniem na posiadanie przez osoby fizyczne rachunków walutowych, zadania Banku zostały rozszerzone i stał się on bankiem wyspecjalizowanym w dewizowej obsłudze ludności. Zadania banku wymagały rozbudowy sieci placówek. Powstawały one głównie w dużych aglomeracjach miejskich gdzie zapotrzebowanie na tego rodzaju usługi było największe.

Na początku lat osiemdziesiątych Bank przejął obsługę przedsiębiorstw eksportu wewnętrznego, w tym finansowanie importu oraz rozszerzył obsługę innych transakcji handlu zagranicznego. Podjął również obsługę przedsiębiorstw z udziałem kapitału zagranicznego, tzw. firm polnijnych oraz firm rzemieślniczych.

Bank włączył się również w tworzenie polskich afiliacji bankowych za granicą, zostając w 1978 roku udziałowcem Mitteleuropaeische Handelsbank AG we Frankfurcie nad Menem i utworzonej w 1979 w Luksemburgu spółki bankowej pod nazwą Bank Handlowy International SA, Luxembourg. W 1991 roku, po 46 latach, reaktywowano działalność Oddziału Banku Pekao SA w Nowym Jorku.

Lata 1989 - 2000

Nową kartę w historii Banku otworzyła reforma systemu bankowego, zapoczątkowana w 1989 roku wydzieleniem funkcji komercyjnych z banku centralnego i uchwaleniem przez Sejm nowego Prawa bankowego i ustawy o Narodowym Banku Polskim. Reforma zniosła podział kompetencji między bankami i umożliwiła powstawanie nowych banków, tworząc w ten sposób warunki do rozwoju konkurencji w sektorze bankowym.

Zarząd Banku, na którego czele w połowie 1989 roku stanął dr Marian Kanton, zaczął realizować strategię Banku uniwersalnego, o pełnym zakresie usług w dziedzinie bankowości detalicznej, korporacyjnej i inwestycyjnej, z założeniem szybkiego osiągnięcia pozycji jednego z wiodących banków polskiego sektora bankowego.

W wyniku konsekwentnej realizacji tej strategii Bank osiągnął wyznaczony cel: po kilku latach stał się jednym z wiodących banków na rynku, mimo coraz silniejszej konkurencji. W wielu dziedzinach był i jest liderem, jako pierwszy wprowadzając na rynek innowacyjne produkty i rozwiązania.

W początkowym okresie transformacji gospodarki Bank odegrał istotną rolę w tworzeniu nowych rynków finansowych: pieniężnego i kapitałowego. Utworzył pierwsze w Polsce biuro maklerskie, które rozpoczęło działalność w marcu 1991 roku. Aktywność Banku na rynku papierów wartościowych znacząco przyczyniła się do rozwoju polskiego rynku kapitałowego.

W 1996 roku decyzją Rządu została utworzona Grupa Bankowa Pekao S.A., w skład której, obok Banku Pekao SA, weszły jako banki zależne trzy banki komercyjne: Bank Depozytowo-Kredytowy SA w Lublinie, Pomorski Bank Kredytowy SA w Szczecinie i Powszechny Bank Gospodarczy SA w Łodzi. Aktywa Grupy stanowiły blisko jedną piątą łącznych aktywów polskiego sektora bankowego.

W 1998 roku Prezes Zarządu Maria Wiśniewska rozpoczęła realizację nowej strategii rozwoju. Główne cele strategii to: połączenie banków Grupy, prywatyzacja Banku i głęboka restrukturyzacja organizacyjna i technologiczna. W maju 1998 r. Komisja Papierów Wartościowych i Giełd dopuściła do publicznego obrotu akcje Banku Pekao S.A. - Grupa Pekao S.A. Pod koniec czerwca Bank Pekao S.A. - Grupa Pekao S.A. zadebiutował na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. We wrześniu 1998 r. doradca prywatyzacyjny Ministerstwa Skarbu Państwa skierował zaproszenie do składania ofert zakupu strategicznego pakietu akcji Banku Pekao S.A. - Grupa Pekao S.A. do wybranych grup inwestorów.

W październiku 1998 r. rozpoczął działalność pierwszy w Polsce oraz w regionie Europy środkowej i Wschodniej Oddział Elektroniczny Grupy Pekao S.A. , który umożliwia klientom dostęp do ich rachunków poprzez sieć Internet.

1 stycznia 1999 roku cztery banki połączyły się w jeden uniwersalny bank pod wspólną nazwą Bank Pekao SA.

W dniu 23 czerwca 1999 roku w siedzibie Ministerstwa Skarbu Państwa została zawarta umowa sprzedaży pakietu 75.707.500 akcji Banku Pekao SA na rzecz konsorcjum UniCredito Italiano SpA i Allianz Aktiengesellschaft. W dniu 3 sierpnia 1999 roku została zrealizowana transakcja sprzedaży 52,09 procent kapitału akcyjnego Banku Pekao SA poza rynkiem regulowanym, na rzecz konsorcjum UniCredito Italiano SpA i Allianz Aktiengesellschaft.

Wejście w skład akcjonariatu nowego strategicznego partnera, czołowego banku włoskiego UniCredito Italiano SpA, umożliwiło rozpoczęcie ambitnego planu rozwoju. Bank przyjął nową strategię rynkową i zapoczątkował restrukturyzację.

W dniu 21 czerwca 2000 roku akcje pracownicze, stanowiące 14,13% kapitału akcyjnego Banku, zostały dopuszczone do obrotu giełdowego.

W paśdzierniku i listopadzie 2000 roku przeprowadzono podwyższenie kapitału akcyjnego Banku w drodze emisji akcji zwykłych na okaziciela serii C i D. Oferta została skierowana do inwestorów zagranicznych. Wartość emisji wynosiła około 1 mld zł. Część akcji została objęta w formie GDS-ów (Globalne Kwity Depozytowe), które w dniu 3 listopada 2000 roku zadebiutowały ceną 11,80 USD na giełdzie w Londynie. Równocześnie Skarb Państwa sprzedał w ofercie publicznej skierowanej do inwestorów krajowych 4,79% akcji Banku Pekao SA.

W roku 2001 i 2002 Bank zmniejszył zaangażowanie w zagraniczne banki afiliowane sprzedając posiadane udziały w Mitteleuropaeische Handelsbanku we Frankfurcie oraz Banku Handlowym S.A. w Luksemburgu. Zbyte zostały również mniej dochodowe spółki zagraniczne - Pekao Trading Corporation w USA oraz Pekao Trading Company w Kanadzie. Przekształcenia własnościowe objęły również Pekao Powszechne Towarzystwo Emerytalne, które zostało sprzedane Pioneer Global Asset Management S.p.A. , spółce zależnej od UniCredito Italiano, który jest podmiotem dominującym wobec Banku Pekao SA.

Jednocześnie ze zmianami strukturyzacyjnymi Bank rozpoczął programy kumulujące środki finansowe. W listopadzie 2002 roku Bank rozpoczął program emisji obligacji, którego celem jest pozyskanie środków z przeznaczeniem na finansowanie działalności operacyjnej Banku. Pozyskane środki posłużą sfinansowaniu rozwoju akcji kredytowej oraz zakupowi aktywów finansowych.

W listopadzie 2002 podpisano umowę z firmą Euronet Worldwide, dzięki czemu klientom Banku umożliwiono bezprowizyjne korzystanie z ponad 400 bankomatów Euronetu. W sumie klienci mogą już korzystać nie płacąc prowizji z 1500 bankomatów w Polsce rozlokowanych w najkorzystniejszych punktach kraju.

W 2002 Bank rozpoczął wdrażanie w oddziałach nowego systemu informacyjnego, w ramach którego poszerzony został dostęp do rachunku za pomocą różnych kanałów dystrybucyjnych. W listopadzie 2002 r. pilotażowo udostępniono usługę w V Oddziale Banku w Warszawie. Systematycznie do nowego systemu operacyjnego podłączane są nowe oddziały Banku.